РАЗЬДЗЕЛЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]

Найвышэйшая Песьня Саламонава

<< Назад
РАЗЬДЗЕЛ 4
1. Якая прыгожая ты, каханая, прыгожая ты! Вочы твае - галубіцы пад кудзеркамі тваімі; твае валасы - нібы козак чародка, што зьбягае з гор Галаадскіх,
2. твае зубы - як стрыжаныя авечкі, што з купальні выходзяць, кожная зь іх прывяла двайнятак, і няма сярод іх бясплоднай;
3. як чырвоная стужка - губы твае, і любасныя твае вусны; як палавінкі граната - шчочкі твае пад кудзеркамі тваімі;
4. як Давідава вежа - шыя твая, узьнесеная ўгору, тысячай шчытоў увешаная, -а ўсе шчыты - дужых.
5. Грудзі твае - як двайняткі юнае сарны, пасуцца яны між лілеямі.
6. Пакуль не астыў яшчэ дзень, не паслаліся цені, я ўзыду на пагорак міравы, на гару фіміямную.
7. Уся ты прыгожая, любасьць мая, і няма на табе заганы!
8. Са мною зь Лівана, нявеста, са мною зь Лівана прыйдзі! Зірні зь вяршыні Аманы, зь вяршыні Сэніра, з Хэрмона, ад ільвіных пячораў і з барсавых гор!
9. Паланіла ты сэрца маё, сястрыца, нявеста, паланіла ж ты сэрца маё адным паглядам вачэй, пацеркамі аднымі на шыйцы тваёй.
10. Якія пяшчотныя ласкі твае, сястрыца, нявеста, о, як намнога ласкі твае лепшыя за віно, і водар мазяў тваіх лепшы за ўсе бальзамы!
11. Сотавы мёд цякучы - губы твае, нявеста, мёд, малако пад тваім языком, і водар адзежы тваёй, як духмянасьць Лівана.
12. Зачынены сад, сястрыца, нявеста, зачынены сад, запячатаная крыніца:
13. зарасьнікі твае - гранатавы гай з сакавітымі пладамі, кіперы з нардамі,
14. нард і шафран, аер і карынка, расьліны духмяныя, міра, альяс і найлепшы бальсан;
15. калодзеж садоў - крыніца з жывою вадою, і крыніцы зь Лівана!
16. Паўстань, паўстань, вецер сіберны, прыйдзі вецер з поўдня, падзьмі, вецер, на сад мой, хай разьліецца водар яго! - Хай увойдзе мой любасны ў сад свой, хай скаштуе пладоў сакавітых.
Далей >>
Іншыя кнігі
Закрыць