Чытаньне памёрлым:


1-е пасланьне да Карынцянаў 15.47-57

47. Першы чалавек - зь зямлі, і зямны; другі чалавек - Гасподзь - зь неба.
48. Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;
49. і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.
50. Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.
51. Я кажу вам тайну, ня ўсе мы памрэм, але ўсе пераменімся;
52. раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;
53. бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае - апрануцца ў несьмяротнасьць.
54. Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.
55. Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».
56. А джала сьмерці - грэх; а сіла грэху - закон.
57. Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.

Евангельле паводле Яна 6.48-54

48. Я ёсьць хлеб жыцьця:
49. бацькі вашыя елі манну ў пустыні і памерлі;
50. а хлеб, што сыходзіць зь нябёсаў, такі, што той, хто есьць яго, не памрэ;
51. Я - хлеб жывы, што сыйшоў зь нябёсаў: хто есьць хлеб гэты, будзе жыць вечна; а хлеб, які Я дам, ёсьць Плоць Мая, якую Я аддам за жыцьцё сьвету.
52. Тады Юдэі пачалі спрачацца паміж сабою, кажучы: як Ён можа даць нам есьці Плоць Сваю?
53. А Ісус сказаў ім: праўду, праўду кажу вам: калі ня будзеце есьці Плоці Сына Чалавечага і піць Крыві Ягонай, ня мецьмеце ў сабе жыцьця:
54. Хто есьць Маю Плоць і п'е Маю Кроў, мáе жыцьцё вечнае, і Я ўваскрэшу яго ў апошні дзень;